icon-arrow-left blog

de taken van een jeugdconsulent.

De taken van een jeugdconsulent zijn zeer divers. De primaire taak is het bijdragen aan de opvoeding en ontwikkeling van jeugdigen op het moment dat het kind en/ of gezin daar problemen mee ervaart en met behulp van hun omgeving dit niet kan veranderen. De jeugdconsulent houdt vanaf het moment dat hij of zij in beeld komt de regie in handen. Samen met het gezin gaat de jeugdconsulent op zoek naar de best passende oplossing. Daarbij heeft de jeugdconsulent soms als taak het nemen van dwingende beslissingen.

Taken jeugdconsulent: de hulpvraag

De taken van de jeugdconsulent begint bij de hulpvraag. De gezinssituatie is dusdanig verstoort dat het de opvoeding en ontwikkeling van het kind negatief beïnvloed. Op dat moment gaat de jeugdconsulent met het gezin in gesprek en bespreekt de knelpunten. Daarbij kijkt de jeugdconsulent naar de leefomgeving van het gezin. Dit kan zijn de buurt, financiële gesteldheid of zelfredzaamheid van het gezin, vrienden, familie, school enz. Op basis van het gesprek maakt de jeugdconsulent het plan van aanpak. Welke andere specialisten en/ of zorg hulpverleners zijn nodig en welke maatvoorzieningen komen daarbij aan te pas om de situatie te kantelen. Tijdens het traject heeft de jeugdconsulent als belangrijke taak het in de hand houden van de touwtjes.

De taken van de jeugdconsulent:

Concreet bestaan de taken van een jeugdconsulent uit:

  • Zorgdragen dat de opvoeding van het kind herpakt wordt. Daarbij wordt o.a. gekeken naar het gezin, de wijk en buurt, school en kinderopvang.
  • Het bieden van voldoende jeugdhulp.
  • Samen met het gezin kijken naar de juiste jeugdhulp, daarin adviseren en beslissingen nemen.
  • In gesprek gaan met professionals en hen adviseren over de zorg van het kind.
  • Jongeren helpen en adviseren met vragen en/ of problemen.
  • Raad voor de Kinderbescherming verzoeken tot doen van onderzoek indien kinderbeschermingsmaatregel nodig is.
  • Aanvullingen zoeken zodat kinderen en jongeren zelfstandig kunnen leven in de maatschappij of het gezin.
  • Maatregelen nemen om kindermishandeling te voorkomen.
  • Afleggen van huisbezoeken en zorgvuldig de situatie en hulpvraag onderzoeken.
  • Samen met het gezin het plan van aanpak opstellen
  • Contact onderhouden en overleg plegen met zorgaanbieders, leveranciers, woningcorporaties en andere (externe) partners.
  • Opstellen van objectieve en juiste indicaties en het afgeven van beschikkingen.
  • De verbindende factor tussen de hulpverlener en de cliënt en alle instanties die daartussen zitten.